بازگشت به پرسش و پاسخ/اظهارنامه رسمی در پاسخ به اظهارنامه عدم تمکین زوج
اظهارکننده: خانم پریسا عزیزی
مخاطب: آقای [جواد سیف زاده]
موضوع: پاسخ به اظهارنامه عدم تمکین و اعلام دلایل عدم مراجعت به منزل مشترک
مخاطب محترم، آقای [ جواد سیف زاده]
با سلام و احترام؛
در پاسخ به اظهارنامه ارسالی جنابعالی با موضوع دعوت به بازگشت به زندگی مشترک و عدم تمکین، بدینوسیله مراتب زیر را جهت ثبت رسمی و آگاهی جنابعالی اعلام مینمایم.
در جریان دعوای بین اینجانب و جنابعالی در تاریخ 1405/06/08شهریور ساعت ۲۲:۳۰ الی ۲۳:۳۰شب، اینجانب مورد(( ضربوشتم*)) وضرب و جرح عمدی، خشونت و بدرفتاری از سمت شما قرار گرفتم و در نهایت از سوی شما از منزل مشترک بیرون رانده شدم. همچنین پس از بروز اختلافات، جنابعالی با پدرم تماس تلفنی برقرار کرده و ضمن بهکار بردن الفاظ توهینآمیز و تهدیدآمیز، وفحاشی از وی خواستید برای بردن اینجانب اقدام نماید و اعلام کردید که دخترش را ببرد. این وقایع از جمله علل خروج اینجانب از منزل مشترک بوده و لازم است هنگام بررسی ادعای عدم تمکین، مورد توجه قرار گیرد.
در خصوص ادعای جنابعالی مبنی بر اینکه اشخاصی را برای بازگرداندن اینجانب به منزل مشترک فرستادهاید، اعلام میدارم اشخاص مراجعهکننده، بهجای دعوت اینجانب به بازگشت و تلاش برای حل اختلافات، اظهار داشتند که به منزل مشترک بازنگردم، طلاق بگیرم و فرزند مشترکمان را به پدرش بسپارم و به صراحت اظهار داشتن که برای بازگرداندن من به زندگی مشترک نیامده اند. بنابراین، مطالب بیانشده از سوی آنان با ادعای تلاش شما
برای بازگرداندن اینجانب به زندگی مشترک مطابقت نداشته است.
افزون بر این، اینجانب شخصاً از طریق ارسال پیام به جنابعالی، آمادگی خود را برای بازگشت به زندگی مشترک اعلام کردم و از شما خواستم برای بازگرداندن اینجانب اقدام نمایید. در پیام خود بیان کردم که با وجود اتفاقات پیشآمده، زندگی مشترک خود را دوست دارم و مایلم به خاطر زندگی مشترکمان و دخترمان، اختلافات را با گذشت و تفاهم حلوفصل کنیم و به زندگی مشترک بازگردیم. همچنین به این موضوع اشاره کردم که شما اینجانب را از منزل مشترک بیرون کرده و مورد ضربوشتم قرار دادهاید؛ بااینحال، برای حفظ خانواده و فراهم شدن زمینه بازگشت، شخصاً پیشقدم شدم و از شما درخواست کردم برای بازگشت اینجانب اقدام نمایید. با وجود این درخواست صریح، پاسخی از جانب جنابعالی دریافت نکردم و اقدام مؤثری برای فراهم کردن زمینه بازگشت اینجانب به منزل مشترک صورت نگرفت. پیامهای ارسالی و تاریخ آنها، در صورت لزوم، جهت بررسی و ارائه به مرجع صالح قابل استفاده خواهد بود.
با توجه به مراتب فوق، ادعای عدم تمکین بدون بررسی علت خروج اینجانب از منزل مشترک، نحوه رفتار صورتگرفته، تماس با پدرم، اظهارات اشخاص مراجعهکننده و پیامهای ارسالی اینجانب برای بازگشت به زندگی مشترک، بیانگر تمام واقعیت نیست. عدم مراجعت اینجانب را نمیتوان بدون بررسی شرایط و وقایع مذکور، امتناع بیدلیل از ادامه زندگی مشترک تلقی نمود.
اینجانب ضمن اعلام آمادگی برای بررسی قانونی موضوع و حلوفصل اختلافات از طریق مراجع صالح، تأکید مینمایم که حفظ بنیان خانواده و مصلحت فرزند مشترکمان برای اینجانب اهمیت داشته و درخواست بازگشت خود را نیز صراحتاً به جنابعالی اعلام کردهام. بااینحال، بازگشت به زندگی مشترک باید با توجه به شرایط ایجادشده، حفظ امنیت و رعایت حقوق قانونی طرفین بررسی شود.
بدینوسیله ضمن رد ادعای عدم تمکین به شرح مطرحشده از سوی جنابعالی، حق پیگیری قانونی موضوع ضربوشتم، ایراد ضرب و جرح عمدی و سایر وقایع مرتبط را از طریق مراجع ذیصلاح برای خود محفوظ میدارم. این اظهارنامه بهمنظور ثبت رسمی موضع اینجانب، اعلام علت عدم مراجعت به منزل مشترک و پاسخ به ادعاهای مطرحشده ارسال میگردد.
با احترام
نام و نام خانوادگی اظهارکننده: پریسا عزیزی
تاریخ: ……………
امضا: ……………
من این اظهار نامه رو درپاسخ به اظهارنامه شوهرم فرستادم ایا خوبه؟قابل دفاع
پرسش حقوقیدعاوی ازدواج
اظهارنامه رسمی در پاسخ به اظهارنامه عدم تمکین زوج اظهارکننده: خانم پریسا عزیزی مخاطب: آقای [جواد سیف زاده] موضوع: پاسخ به اظهارنامه عدم تمکین و اعلام دلایل عدم مراجعت به منزل مشترک مخاطب محترم، آقای [ جواد سیف زاده] با سلام و احترام؛ در پاسخ به اظهارنامه ارسالی جنابعالی با موضوع دعوت به بازگشت به زندگی مشترک و عدم تمکین، بدینوسیله مراتب زیر را جهت ثبت رسمی و آگاهی جنابعالی اعلام مینمایم. در جریان دعوای بین اینجانب و جنابعالی در تاریخ 1405/06/08شهریور ساعت ۲۲:۳۰ الی ۲۳:۳۰شب، اینجانب مورد(( ضربوشتم*)) وضرب و جرح عمدی، خشونت و بدرفتاری از سمت شما قرار گرفتم و در نهایت از سوی شما از منزل مشترک بیرون رانده شدم. همچنین پس از بروز اختلافات، جنابعالی با پدرم تماس تلفنی برقرار کرده و ضمن بهکار بردن الفاظ توهینآمیز و تهدیدآمیز، وفحاشی از وی خواستید برای بردن اینجانب اقدام نماید و اعلام کردید که دخترش را ببرد. این وقایع از جمله علل خروج اینجانب از منزل مشترک بوده و لازم است هنگام بررسی ادعای عدم تمکین، مورد توجه قرار گیرد. در خصوص ادعای جنابعالی مبنی بر اینکه اشخاصی را برای بازگرداندن اینجانب به منزل مشترک فرستادهاید، اعلام میدارم اشخاص مراجعهکننده، بهجای دعوت اینجانب به بازگشت و تلاش برای حل اختلافات، اظهار داشتند که به منزل مشترک بازنگردم، طلاق بگیرم و فرزند مشترکمان را به پدرش بسپارم و به صراحت اظهار داشتن که برای بازگرداندن من به زندگی مشترک نیامده اند. بنابراین، مطالب بیانشده از سوی آنان با ادعای تلاش شما برای بازگرداندن اینجانب به زندگی مشترک مطابقت نداشته است. افزون بر این، اینجانب شخصاً از طریق ارسال پیام به جنابعالی، آمادگی خود را برای بازگشت به زندگی مشترک اعلام کردم و از شما خواستم برای بازگرداندن اینجانب اقدام نمایید. در پیام خود بیان کردم که با وجود اتفاقات پیشآمده، زندگی مشترک خود را دوست دارم و مایلم به خاطر زندگی مشترکمان و دخترمان، اختلافات را با گذشت و تفاهم حلوفصل کنیم و به زندگی مشترک بازگردیم. همچنین به این موضوع اشاره کردم که شما اینجانب را از منزل مشترک بیرون کرده و مورد ضربوشتم قرار دادهاید؛ بااینحال، برای حفظ خانواده و فراهم شدن زمینه بازگشت، شخصاً پیشقدم شدم و از شما درخواست کردم برای بازگشت اینجانب اقدام نمایید. با وجود این درخواست صریح، پاسخی از جانب جنابعالی دریافت نکردم و اقدام مؤثری برای فراهم کردن زمینه بازگشت اینجانب به منزل مشترک صورت نگرفت. پیامهای ارسالی و تاریخ آنها، در صورت لزوم، جهت بررسی و ارائه به مرجع صالح قابل استفاده خواهد بود. با توجه به مراتب فوق، ادعای عدم تمکین بدون بررسی علت خروج اینجانب از منزل مشترک، نحوه رفتار صورتگرفته، تماس با پدرم، اظهارات اشخاص مراجعهکننده و پیامهای ارسالی اینجانب برای بازگشت به زندگی مشترک، بیانگر تمام واقعیت نیست. عدم مراجعت اینجانب را نمیتوان بدون بررسی شرایط و وقایع مذکور، امتناع بیدلیل از ادامه زندگی مشترک تلقی نمود. اینجانب ضمن اعلام آمادگی برای بررسی قانونی موضوع و حلوفصل اختلافات از طریق مراجع صالح، تأکید مینمایم که حفظ بنیان خانواده و مصلحت فرزند مشترکمان برای اینجانب اهمیت داشته و درخواست بازگشت خود را نیز صراحتاً به جنابعالی اعلام کردهام. بااینحال، بازگشت به زندگی مشترک باید با توجه به شرایط ایجادشده، حفظ امنیت و رعایت حقوق قانونی طرفین بررسی شود. بدینوسیله ضمن رد ادعای عدم تمکین به شرح مطرحشده از سوی جنابعالی، حق پیگیری قانونی موضوع ضربوشتم، ایراد ضرب و جرح عمدی و سایر وقایع مرتبط را از طریق مراجع ذیصلاح برای خود محفوظ میدارم. این اظهارنامه بهمنظور ثبت رسمی موضع اینجانب، اعلام علت عدم مراجعت به منزل مشترک و پاسخ به ادعاهای مطرحشده ارسال میگردد. با احترام نام و نام خانوادگی اظهارکننده: پریسا عزیزی تاریخ: …………… امضا: …………… من این اظهار نامه رو درپاسخ به اظهارنامه شوهرم فرستادم ایا خوبه؟قابل دفاع
پریسا کاربر
۲۰ مهر ۱۴۰۵
پاسخ هوش مصنوعی وکیلنیاز
در حال تولید پاسخ...
پاسخ وکلای متخصص (1)
درود
بله متن بسیار قوی، هوشمندانه و کاملاً قابل دفاع است زیرا هم آمادگی مشروط خود به تمکین را ثابت کردهاید و هم اخراج، ضربوجرح و وجود خوف جانی را مستند به تماس با پدر و پیامکها کردهاید. فقط حواستان باشد در دادگاه حتماً به شهادت پدر و مدارک پزشکی قانونی (در صورت وجود) استناد کنید تا ادعای عدم تمکین زوج رد شود.
