از تاریخ لازمالاجرا شدن این قانون، ماده واحده قانون راجع به تجویز دادرسی غیابی در امور جنایی مصوب ۱۳۳۹٫۳٫۲ ،

قانون دادرسی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۶۴٫۲٫۲۲ به جز مواد (۴)، (۸) و (۹) آن قانون، قانون تشکیل

دادگاههای کیفری (یک و دو) و شعب دیوان عالی کشور مصوب ۱۳۶۸٫۴٫۲۰، قانون تجدیدنظر آرای دادگاهها مصوب ۱۳۷۲٫۵٫۱۶ ،

مواد (۷۵۶) تا (۷۷۹) الحاقی مورخ ۱۳۸۸٫۳٫۵ به قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده) و ماده (۵۶۹) قانون

آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲٫۱۲٫۴ و اصلاحات و الحاقات بعدی آنها ملغی است.